Bratysława - Katedrála svätého Martina (Katedra św. Marcina)
Katedrála svätého Martina (Katedra św. Marcina) to trójnawowa świątynia, wzniesiona na przełomie XIII i XIV wieku. Jest największym i najważniejszy kościołem w stolicy. Uroczysta konsekracja miała miejsce w 1452 roku. W ciągu kolejnych wieków obiekt był przebudowywany. Dzisiejszy wygląd to efekt XIX-wiecznych prac rekonstrukcyjnych. Zmieniono wtedy wnętrza na bardziej surowe oraz wyburzono prezbiterium uznając je za zbyt małe.
Najbardziej charakterystycznym elementem kościoła jest wysoka na 85 metrów wieża, będąca w przeszłości częścią średniowiecznych murów miejskich Bratysławy. Po pożarze barokowego zwieńczenia wieży w 1833 roku dodano strzelisty hełm ze złoconą repliką słynnej Korony św. Stefana z przekrzywionym krzyżem na górze. Ma ona 1 metr wysokości i waży 300 kg.
Po zajęciu Węgier przez wojska tureckie Bratysława pełniła funkcję stolicy Królestwa, a katedra została kościołem koronacyjnym królów węgierskich. Od 1563 do 1830 odbyło się tutaj 11 koronacji królów i 8 królowych (m.in. Marii Teresy). Ostatnim koronowanym monarchą był Ferdynand I Habsburg zwany Dobrotliwym.
W XIX wieku przy katedrze działało towarzystwo muzyczne oraz orkiestra, której dyrygentem był Franciszek Liszt. Pomnik tego artysty znajduje się na południowej ścianie kościoła.
Wnętrze świątyni w głównej mierze jest neogotyckie, choć niewiele pozostało z oryginalnego wyposażenia. Na uwagę zasługują piękne sieciowe i gwieździste sklepienia. Wewnątrz jest sporo cennych zabytków: gotycka chrzcielnica, późnogotycka monstrancja, kielichy mszalne z XV-XVI wieku, barokowy ołtarz z postacią patrona świątyni i żebraka, a także monumentalna, pierwsza tego rodzaju wykonana w Europie Środkowej, grupa rzeźb św. Marcina.
Najstarsza kaplica - św. Józefa - pochodzi z początku XIII wieku, jeszcze ze świątyni romańskiej. Gotyckie kaplice to św. Anny z XV wieku w której znajduje się ołtarz przedstawiający scenę Ukrzyżowania. Bardzo ciekawa jest również kaplica, w której została pochowana Zofia Bawarska, królowa Czech i Węgier. W XVIII wieku powstała barokowa kaplica pod wezwaniem św. Jana Jałmużnika. Bogatą dekorację ścian i stropu dopełnia barokowy ołtarz ze srebrną trumną, kryjącą szczątki świętego. Pod kaplicą znajduje się krypta, w której pochowano czterech prymasów Węgier.
W kaplicy św. Anny znajduje się wejście do katakumb, w których pochowano m.in. członków arystokratycznej rodziny Pálffy.
Szczególnie cenny jest brązowy posag patrona, świętego Marcina, wyrzeźbiony przez Donnera. Stoi on w południowo-wschodnim kącie nawy głównej. Przedstawia wiotkiego młodzieńca na koniu oraz muskularnego, prawie nagiego żebraka. W przeszłości znajdował się on w głównym ołtarzu - obecny pochodzi z 1864 roku.
Witraże w oknach świątyni pochodzą z drugiej połowy XIX wieku.
