Stolice-Europy
Stolice-EuropyStolice-Europy
058720
DzisiajDzisiaj23
WczorajWczoraj24


W miarę postępu prac umieszczać będziemy opisy naszych wypraw do kolejnych stolic. W przygotowaniu Warszawa.

          DZIEŃ DRUGI:

 

 

 

 

             

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Trasa piesza o łącznej długości 9.4 km

 


początek - Église Saint-Jean-Baptiste-Au-Beguinage (Kościół Św. Jana Baptysty)
koniec - Jeanneke Pis

 

A. Église Saint-Jean-Baptiste-Au-Beguinage    (Kościół Św. Jana Baptysty)
     Kerk Sint-Jan-De-Doper Aan Het Begijnhof

B. La Tour Noire    (Czana Wieża)
     Zwarte Toren

C. Eglise Sainte Catherine    (Kościół Św. Katarzyny)
     Kerk Sint Katelijnekerk

D. Bourse    (Giełda)
     Beurs

  - Eglise Saint Nicolas    (Kościół św. Mikołaja)
    Sint Niklaaskerk

E. Grand Place    (Wielki Plac)
    Grote Markt

  - Hôtel de Ville    (Ratusz)
    Stadhuis van Brussel

  - Maison du Roi (Dom Króla)
    Broodhuis

  - Płaskorzeźba Everarda Serclaesa

F. Manneken pis    (Siusiający chłopiec)

G. Notre Dame de la Chapelle
     Onze Lieve Vrouw ter Kapelle

H. Eglise Notre-Dame du Sablon    (Kościół Matki Boskiej w Sablon)
     Kerk Notre Dame Du Sablon

I. Place Royale    (Plac Królewski)
   Koningsplein

 - Eglise Saint Jacques-sur-Coudenberg    (Kościół św Jakuba na Coudenberg)
   Kerk Sint-Jacob-Op-Coudenberg

 - Musées Royaux des Beaux-Arts    (Królewskie Muzea Sztuk Pięknych)
   Koninklijke Musea voor Schone Kunsten

  - Musée des Instruments de Musique    (Muzeum Instrumentów Muzycznych)

   Muziekinstrumentenmuseum

J. Palais Royal    (Pałac Królewski)
    Koninklijk Paleis

K. Parlement Europen    (Parlament Europejski)

     Europees Parlement

L. Place Jourdan    (Plac Jourdan)
    Jourdanplein

M. Parc du Cinquantenaire    (Park pięćdziesiątej rocznicy)
    Jubelpark (Park jubileuszowy)

N. Rond-pond Robert Schuman    (Rondo Schumana)

O. Palais de la Nation    (Pałac Narodu)
     Parlement Federal

P. Cathédrale Saints-Michel-et-Gudule    (Katedra św. Michała i św. Guduli)
    Sint-Michiels-en Sint-Goedelekathedraal

Q. Galerie Royales Saint Hubert    (Galerie Królewskie Św. Huberta)
     Koninginnegalerij Sint-Humbertus

R. Jeanneke Pis    (Siusiająca dziewczynka)

 

 

 

A. (0,0km) Église Saint-Jean-Baptiste-Au-Beguinage

                      Kerk Sint-Jan-De-Doper Aan Het Begijnhof

                                         (Kościół Św. Jana Baptysty)

 

 

Kościół ten jest praktycznie jedyną pozostałością po klasztorze Beginek, który został założony w XIII wieku i miał znaczny wpływ na tym obszarze miasta. Jest jednym z najpiękniejszych flamandzkich barokowych budynków.

W tym miejscu stała wcześniej Kaplica Notre-Dame de la Vigne, która została splądrowana przez Kalwinów w 1579 roku i ostatecznie rozebrana w 1584 roku. Budowa obecnego kościoła, rozpoczęła się w 1657 roku, kiedy to odbudowano kaplicę. Z powodu niedoborów finansowych budowa trwała 19 lat. Kościół ostatecznie został konsekrowany w 1676 roku. W 1801 roku został awansowany do kościoła parafialnego. Rozbudowywany był w latach 1866 oraz 1904.

Liczne nagrobki przypominają obecność Beginek, których domy stały (aż do roku 1828) wokół kościoła. W latach największej świetności mieszkało ich tutaj 1200.

Świątynia zbudowana jest na planie krzyża. Kunsztownie zdobione fasady z trzema szczytami, są rzadkością w Belgii. Kościół uważany jest za jeden z najpiękniejszych w całym kraju. Pod sześciokątną wieżą - dzwonnicą znajduje się klasycystyczny główny ołtarz. Wystrój rzeźbiarski, jak i obrazy są typowe dla sztuki flamandzkiej z XVII wieku. W absydzie znajduje się pomnik Jana Chrzciciela. Ambona pochodząca z 1757 roku jest wspaniałym przykładem barokowej rzeźby w drewnie, pochodzi z kościoła dominikanów w Mechelen.

 

 

Godziny otwarcia:
Wtorek - Sobota 10:00-17:00
Niedziela - 10:00-20:00

 

Wstęp bezpłatny

 

 

B. (0,2 km) La Tour Noire

                       Zwarte Toren

                                      (Czana Wieża)

 

Ta zbudowana na początku XIII w. wieża jest jednym z najlepszych zachowanych fragmentów pierwszego pasa murów obronnych Brukseli. Mury długości 8 km. okalały miasto, a powstały obszar wewnątrz nich nazwany został Pentagonem, od swojego pięciobocznego kształtu. Prawdopodobnie pod koniec XIV wieku wieża stała się własnością prywatną i dzięki temu przetrwała rozbiórkę w trakcie budowy drugiego pasa murów. W XVI wieku, została przekształcona w tawernę znaną jako "In de Toren".
Dzisiaj budynek ten, znajdujący się od 1937 roku na liście zabytków, niemalże został „wchłonięty” przez nowoczesny hotel.

 

 

   C. (0.4 km) Eglise Sainte Catherine

                           Kerk Sint Katelijnekerk

                                       (Kościół Św. Katarzyny)

  

W urokliwej dzielnicy miasta, w miejscu dawnego basenu portowego, na miejscu starego kościoła pochodzącego z XVw., oraz głównego niegdyś targu rybnego w mieście, zbudowany został imponujących rozmiarów obecny budynek. Dwadzieścia lat od położenia kamienia węgielnego (25 wrzesień 1854 roku) przez księcia Brabancji (późniejszego króla Leopolda II), został poświęcony dla kultu. Był to jedyny obiekt sakralny w Pentagonie.

Zaprojektowany został przez Josepha Poelaert, architekta brukselskiego Pałacu Sprawiedliwości. Kościół łączy styl gotycki z renesansowymi elementami co sprawia niesamowite wrażenie. Inspirację architektoniczną stanowiły budowane w tym okresie kościoły we Francji, głównie Saint-Eustache w Paryżu. Wewnątrz znajduje się XIV wieczna kamienna figura Czarnej Madonny i malowana drewniana figura św Katarzyny , wraz z kołem, na którym była torturowana. Ambona i wiele obrazów pochodzą ze starego kościoła św Katarzyny.

W 1950 roku rozważano możliwość rozebrania świątyni, ponieważ znajdowała się w bardzo złym stanie. W 1982 roku budynek został zabezpieczony przed dalszym niszczeniem. Obecnie z powodu braku wystarczającej ilości wiernych podjęto decyzję o zamknięciu świątyni dla celów religijnych. Rozważa się możliwość utworzenia wewnątrz targowiska owoców i warzyw w zamian za kontynuowanie remontu. Aby nie dopuścić do sprofanowania świątyni postanowiono zamknąć budynek w ogóle.

Po prawej stronie głównego wejścia znajduje się wolno stojąca barokowa dzwonnica z 1629 roku.

 

www.eglisesaintecatherinebruxelles.be/

 

 

   D. (0,9 km) Bourse

                           Beurs

                               (Giełda)

  

Giełda Papierów Wartościowych w Brukseli utworzona została na mocy dekretu napoleońskiego z 8 lipca 1801 roku. Budynek, w którym mieści się giełda, nie ma swojej własnej nazwy, lecz potocznie nazywany jest La Bourse, czyli giełdą. Zbudowany został na terenie klasztoru Braci Mniejszych, pochodzącego z XIII wieku. W październiku 1869 roku rozpoczęto budowę, a w dniu 27 grudnia 1873 roku budynek został oficjalnie otwarty w obecności króla Belgii Leopolda II i królowej Marie Henriette. Łączy elementy neorenesansowe ze stylem Empire. Charakteryzuje go obfitość dekoracji i rzeźb, stworzonych przez znanych artystów.


22 września 2002 roku nastąpiło połączenie giełd Brukseli, Amsterdamu, Paryża i Lizbony. Powstały Euronext N.V. jest tym samym pierwszą ogólnoeuropejską instytucją tego typu.


- Eglise Saint Nicolas
  Sint Niklaaskerk
       (Kościół św. Mikołaja)

Na przeciwko budynku giełdy znajduje się wybudowany w 1125 roku, najstarszy kościół w mieście. Jego XI wieczne romańskie linie ukryte zostały przez dobudowanie w XIV w. gotyckiej fasady, jak również po naprawach dokonanych po bombardowaniu miasta przez Francuzów. Kula armatnia wystrzelona przez Francuzów w 1695 roku tkwi jeszcze w jednym z filarów kaplicy Matki Boskiej(zbudowanej w 1486 roku). Uszkodzenia zostały szybko naprawione, ale jego wieża w 1714 roku zawaliła się i już nigdy jej nie odbudowano.Podczas religijnych niepokojów w XVI wieku, kościół został splądrowany.

Wiele mistrzowskich obrazów zdobi ściany kościoła: Petera Paula Rubensa „Madonna z Dzieciątkiem”,„Ikona Władimira” namalowana przez artystę z Konstantynopola w 1131 roku, dzieła Jean Van Orley, Williama Herreyns, G. Kerricks, i inne. Chór ukończono w 1381 roku. Konfesjonał, ambona zbudowane w stylu Ludwika XVI, siatki i stalle chóru pochodzą z XVIII wieku. Wewnątrz znajduje się również sanktuarium męczenników z Gorcum.
W czerwcu 1572 roku dziewiętnaście osób w tym 11- tu zakonników i świeckich katolików zostały zgładzone w Gorcum w Holandii, za wiarę w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii. Męczennicy Gorcum zostali beatyfikowani w 1675 roku i kanonizowani 200 lat później przez papieża Piusa IX. Z tej okazji arcybiskup Malines ofiarował kościołowi szczątki męczenników jako relikwie.

 

 

Godziny otwarcia:
Poniedziałek - piątek 07:45-18:30
Sobota - 09:00-18:00
Niedziela - 09:00-19:30

 

 

Wstęp bezpłatny

 

 

* Do najważniejszego placu w mieście prowadzi uliczka Rue au Beurre, przy której swoje firmowe sklepy ulokowali pod nr 31 Dandoy, dalej nr. 34 to Leonidas, (najbardziej chyba znanej belgijskiej czekoladkowej firmy) i Galler nr. 44.

 

 

www.biscuiteriedandoy.be

www.leonidas.com

www.galler.com

 

 

E. (1,1 km) Grand Place

                       Grote Markt

                              (Wielki Plac)

  

Stanowiący centrum miasta obszar wytyczony został przed 1348 rokiem. Dziś jest najpiękniejszym placem Europy. Zburzony został w roku 1695 podczas francuskiego ostrzału miasta. Odbudowany w jednolitym stylu stanowi zespół cennych obiektów architektonicznych. W XIV wieku wybudowano na nim ratusz miejski w stylu gotyckim, a w XVI wieku rezydencję królów hiszpańskich Maison du Roi. Do 19 listopada 1959 roku Wielki Plac pełnił swoją pierwotną funkcję, czyli placu targowego, na którym w godzinach porannych mieszkańcy Brukseli mogli kupować i sprzedawać towary. Nocą plac i budynki wokół niego są bajecznie oświetlone, a organizowanym w ratuszu koncertom towarzyszy transmisja dźwiękowa ogarniająca cały plac. Muzykę często uzupełniają iluminacje świetlne na ratuszu, który tym samym "gra" w rytm rozlegającej się muzyki.

Plac otaczają złocone i bogato zdobione, renesansowe kamienice kupieckie. Nadają rynkowi bardzo charakterystyczny wygląd, przede wszystkim dzięki swym zdobieniom rzeźb, półłukom czy reliefom. Każda z kamienic cechowych ma własną nazwę wywodząca się zazwyczaj od jednej z rzeźb, symboli bądź motywu architektonicznego dekorującego fasadę. Najsłynniejsze domy znajdują się po zachodniej stronie rynku.: Maison du Renard, Maison du Cornet, Maison de la Louve (który przetrwał francuski ostrzał), Maison du Cygne, Roi d'Espagne itd. Wyróżniający się od strony południowej budynek zwany Domem Książąt Brabancji powstał z sześciu domów. Zaprojektowany, przez Guillaume de Bruyn, całkowicie w stylu neoklasycznym z flamandzkimi dodatkami. Jeden z domów należał do piwowarów Gildii.

 

Począwszy od 1971 roku w sierpniu, co dwa lata na placu układany jest gigantyczny 24m na 77m metrów dywan z kwiatów. Do jego przygotowania zużywane jest nawet milion sztuk sadzonek begonii.   www.flowercarpet.be


W 2010 roku w ankiecie przeprowadzonej przez holenderską witrynę internetową stedentripper Wielki Plac został ogłoszony najpiękniejszym spośród placów Europy.

 

W 1998 roku Grande Place został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

 

 

- Hôtel de Ville 

  Stadhuis van Brussel

               (Ratusz)

 

Wschodnie skrzydło budowli jest jego najstarszą częścią, które wraz z niewysoką dzwonnicą (stanowiącą dolną partię obecnej wieży) wzniesiono w latach 1402–1420. Drugie, krótsze skrzydło południowe, wybudowano w ciągu pięciu lat począwszy od 1444 roku. W 1454 roku ukończono budowę strzelistej, wysokiej na 96 m. wieży w typie charakterystycznym dla gotyku brabanckiego, według planów Jana van Ruysbroeka, nadwornego architekta Filipa Dobrego, księcia Burgundii. Pełna lekkości wieża, w dolnej części o przekroju kwadratowym, zwęża się do ośmioboku w górnych partiach. Cztery wieżyczki wieńczą pięć dolnych kondygnacji oraz trzy górne ośmioboczne, na których zamontowano 5-metrowej wysokości pozłacaną rzeźbę przedstawiającą Archanioła Michała, patrona Brukseli, zabijającego Szatana. Służy ona za wiatrowskaz. Widoczne w elewacjach wieży różnice między lewą i prawą osią oraz inne niesymetryczności mają związek z legendą o budowniczym ratusza. Widząc ten "błąd" niezgodny z zamierzeniem, ambitny architekt miał rzucić się z wierzchołka wieży. W rzeczywistości asymetria ta była podyktowana wcześniejszymi błędami powstałymi podczas budowy oraz zmianami w koncepcji dekoracji elewacji zewnętrznych. Elewację budowli zdobi galeria gęsto ustawionych figur (około 150), które zajmują praktycznie każdą wolną część fasady. Rzeźby te przedstawiają wizerunki świętych oraz brabanckich książąt. Naroża najstarszej części ratusza zwieńczone są strzelistymi, wielobocznymi wieżyczkami, które zamykają całość kompozycji.

W 1695 roku, podczas próby wyparcia z miasta sił Ligi Augsburskiej, wojska Francuskie ostrzelały Brukselę, a ratusz padł ofiarą pożaru, który strawił niemal w całości dawne wnętrza. Spłonęły dzieła sztuki i zbiory archiwalne. Ocalały elewacje zewnętrzne wraz z wieżą i większością rzeźb.

Wkrótce po zniszczeniu ratusz zaczęto odbudowywać, ponadto wzniesiono dwa tylne skrzydła, przez co budynek otrzymał obecny czworokątny plan, z dziedzińcem wewnątrz. Pracami zarządzał do 1712 roku Corneille Van Nerven. Neogotyckie wnętrza powstały według koncepcji Victora Jamara w 1868 roku. Sale otrzymały nowe obrazy, rzeźby i tapiserie o tematyce związanej z dziejami miasta, krainy i państwa belgijskiego.
Ratusz nie stracił swej urzędowej funkcji i do dnia dzisiejszego jest administracyjnym centrum Brukseli, a w sobotnie i niedzielne poranki odbywają się tu śluby. 

 

www.brussel.be/artdet.cfm/5757

 

 

- Maison du Roi

   Broodhuis

         (Dom Króla)

   

W XII w. w tym miejscu stał drewniany budynek, w którym sprzedawano chleb. Choć Maison du Roi nigdy nie był siedzibą królewską, nie oznacza to, że nie gościł znamienitych osobistości. To właśnie tutaj swą ostatnią noc przed egzekucją spędzili w 1568 roku walczący o wolność Niderlandów hrabiowie Egmont i Horn. To tutaj Filip II przywdziewał zbroję przed paradą, która miała się rozpocząć na Grand Place. Tutaj para arcyksiążęca Albrecht i Izabela zakładała uroczyste strojem przed ceremonialnym ukazaniem się na balkonie. Obecnie znajduje się tu Musée de la Ville de Bruxelles (Muzeum Miejskie), które przedstawia historię miasta. Posiada bogate kolekcje mebli ceramiki i wyrobów ze srebra.

 

 

Godziny otwarcia:
Wtorek - Niedziela 10:00-17:00
Czwartek do 20:00

 

Bilet normalny - 4,00 EUR
Studenci, Seniorzy +65 - 3,00 EUR
Dzieci - 2,00 EUR
Sobota -Niedziela wstęp bezpłatny dla dzieci do 18 lat

 

www.museedelavilledebruxelles.be

 

 

- Płaskorzeźba Everarda Serclaesa

 

Everard t'Serclaes urodził się w 1320 r. w rodzinie szlacheckiej. Był jednym z najbardziej znanych i szanowanych obywateli Brukseli. Uwolnił miasto od dominacji Flandrii. W nocy 24 października 1365 roku z grupą uzbrojonych cywili zaatakował i wyzwolił miasto z pod Flamandzkiej okupacji. Później Everard był pięciokrotnie wybierany do Rady Miasta, gdzie żarliwie bronił praw obywateli. Jego wrogowie cały czas szukali okazji do odwetu. Niejaki Seigneur de Gaebeek zaatakował go w Lennik. Później został uwięziony i w okrutny sposób torturowany. Obcięto mu język. W ostatniej chwili przyjaciele Everarda uwolnili go i przetransportowali do Maison de l'Etoile na Grand Place, gdzie zmarł w marcu 1388 roku.

Na jego cześć 20 lipca 1902 roku odsłonięto płaskorzeźbę wykonaną z brązu przez Juliena Dillensa. Została wmontowana w podcienia budynku przy Rue Charles Buls, uliczce prowadzącej do Manneken pis. Pomnik przedstawia Everarda na łożu śmierci wraz z jego wiernym psem.

Tysiące ludzi zagląda tu , aby poddać się powstałej legendzie. Mianowicie dotknięcie okaleczonego ramienia bohatera przynosi szczęście. Powstały również inne wersje i tak tysiące ludzi każdego dnia dotyka lub pociera rzeźbę w poszukiwaniu fortuny. Głaskanie wzdłuż tam i z powrotem oznacza pragnienie ponownego ożenku. Dotknięcie jakiejś części oznaczać może chęć powrotu tutaj. Popularne jest również przekonanie, że niezamężne dziewczęta mogą liczyć na dobrego męża, ale nie wiem jaką część muszą potrzeć :).

 

Jak mówi włoskie przysłowie- Nawet jeśli to nie jest prawda, pomysł jest dobry.

 

 

F. (1,4 km) Manneken pis (Siusiający chłopiec)

 

Symbol Brukseli, figurka-fontanna o wysokości 61cm, wykonana z brązu, przedstawiająca nagiego, siusiającego chłopca. Pierwsza figura z XV wieku wykonana w kamieniu została skradziona, tak jak późniejsze jej wersje. Ostatecznie w 1619 roku figurę wykonał z brązu flamandzki rzeźbiarz barokowy Jerôme Duquesnoy. Obecny pomnik jest kopią wykonaną w 1965 roku, natomiast oryginał przechowywany jest w Domu Króla na Grand Place.

Mówi się o niej, że oddaje beztroskiego ducha miasta, choć co do jej pochodzenia jest wiele teorii i legend. Jedna z nich mówi, że był to młody królewicz, który zgubił się w mieście, rozkazano przeszukać wszystkie pobliskie lasy, jednak nikt nie mógł odnaleźć dziecka. Dopiero po kilku dniach, gdy wszyscy stracili już nadzieję na odszukanie królewicza, pewien leśniczy, bardzo spragniony, usłyszał szemrzący strumyczek. Odsunął gałęzie wstrzymujące go od źródła wody i zobaczył nagiego, siusiającego chłopca.

Inna legenda mówi, że w XIV wieku Bruksela została zaatakowana i oblężona. Najeźdźcy chcąc zdobyć miasto zaplanowali, iż podłożą materiały wybuchowe w murach miasta i dostaną się łatwo do środka. Jednak mały chłopiec imieniem Juliaanske, szpiegując agresorów, odkrył miejsce, gdzie zaraz miał nastąpić wybuch. Widząc co się dzieje oddał mocz na palący się lont, czym uratował miasto.

Inna opowieść mówi, że był to bohaterski mały patriota, który w ten właśnie sposób znieważył dom należący do znienawidzonego hiszpańskiego wartownika.

Inna zaś historia opowiada o bogatym kupcu, który podczas wizyty w mieście, z rodziną, zgubił ukochanego syna. Pospiesznie utworzono ekipę poszukiwawczą i chłopiec został odnaleziony, gdy siusiał w małym ogrodzie. Kupiec, jako dar wdzięczności dla mieszkańców, którzy pomagali w czasie poszukiwań, ufundował fontannę.

Inna legenda, że mały chłopiec zaginął matce podczas zakupów w centrum miasta. Kobieta, wezwała wszystkich, w tym burmistrza miasta do poszukiwań. Dziecko zostało znalezione, sikające na rogu małej ulicy. Fontanna została wzniesiona w hołdzie tej opowieści.

Inna opowiada o chłopcu, który został obudzony przez ogień i ugasił ogień własnym moczem, co uratowało królewski zamek przed spaleniem.

Figurka często ubierana jest w stroje ofiarowane przez stowarzyszenia kulturalne, rzemieślnicze, regiony oraz oficjalne delegacje państwowe. Do czerwca 2007 roku Manneken Pis otrzymał 789 różnych strojów, które przechowywane są w Muzeum Miasta Brukseli. Swój pierwszy strój otrzymał w 1 maju 1698 roku, a ofiarowany był przez austriackiego gubernatora Holandii, Maksymiliana II Emanuela z
Bawarii, z okazji obchodów jednego z cechów Brukseli. Zmiana kostiumu poprzedzona jest barwną ceremonią, często przy muzyce orkiestry dętej. Czasami podłączony jest do beczki piwa. Kubki wypełniane napojem płynącym z posągu podane są przechodzącym ludziom.

Z okazji trwającego w 2007 roku Tygodnia Małopolski figura została ubrana w krakowski strój ludowy. Dla podkreślenia faktu, iż Kraków znalazł się na liście miast rezerwowych, w których mogą odbyć się mecze Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012 figurze dodano miniaturową piłkę.

 

Galeria strojów: www.ilotsacre.be/images/virtualvisit/manneken_pis.htm

 

 

G. (2,0 km) Notre Dame de la Chapelle

                        Onze Lieve Vrouw ter Kapelle

                                    (Kościół Matki Bożej z kaplicy)

 

Jeden z najstarszych kościołów Brukseli. W dokumencie z 1134 roku pojawia się zapis, że mnisi Benedyktyni z opactwa Świętego Grobu Bożego w Cambrai zbudowali, poza fortyfikacjami Brukseli, kaplicę. Przywileje mnichów zostały zwiększone w 1195 roku w wyniku czego w roku 1210 rozpoczęto budowę obecnego kościoła. Prace ukończono pod koniec stulecia. W czasie budowy zmieniły się style w budownictwie. Styl romański przestał obowiązywać ustępując stylowi gotyckiemu. Transept i chór w stylu romańsko-gotyckim wzniesione zostały w latach 1250 i 1275. Budynek został częściowo zniszczony w 1475 roku w wyniku pożaru, dlatego więc pozostałe detale pochodzą z XVI wieku i odbudowane zostały już w stylu gotyckim. W 1574 roku kościół był zajmowany przez Kalwinów, którzy opuszczając go zniszczyli meble. W 1695 roku zniszczony został podczas bombardowania Brukseli przez Francuzów. W latach 1699 i 1708 kościół odrestaurowano.

Wewnątrz budynku warto zwrócić uwagę na pochodząca z 1475 roku chrzcielnicę. Ambona z 1721 roku jest dziełem Pierre-Denis Plumier i przedstawia Anioła Bożego karmiącego proroka Eliasza na pustyni. Znajduję się tu również ładna drewniana figura Małgorzaty z Antiochii z XVI wieku. W lewej nawie zorganizowano sanktuarium z relikwiami św Bonifacego. Znajduje się tu pomnik rodziny króla Hiszpanii, Spinola. Wielu jej członków jest tutaj pochowanych. Najbardziej znanym z pochowanych w tym miejscu był Francois Anneessens (1660-1719), miejscowy bohater, który stracił głowę w walce na rzecz praw obywatelskich. Był on orędownikiem wolności belgijskich gmin. Skazany na karę śmierci, nie chciał prosić o przebaczenie, mówiąc: "Nigdy! Umrę niewinny. Niech moja śmierć zmaże moje grzechy i służy mojemu krajowi." Następnie został ścięty na Grand Place. W trzeciej kaplicy południowej nawy bocznej znajduje się grób Piotra Bruegla Starszego zm. 9 września 1569 roku niderlandzkiego malarza. Przypuszcza się, że Bruegel żył i zmarł tuż za rogiem, w domu przy Rue Haute 132. Jean van Delen zmarły w 1703 roku uważany był za rzeźbiarza Brukseli. Uczestniczył w tworzeniu Grand Place.

Świątynia jest wynajmowana na cztery niedzielne msze o 8:00, 09:30, 11:00 i 17:30 przez Polską Misję Katolicką, której siedzib znajduje się przy Rue Jourdan 80 i prowadzona jest przez Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

 

  

Godziny otwarcia: 09:00-17:00

 

  

www.pmkbruksela.be

 

 

Po drodze do kolejnego kościoła możemy lekko zboczyć z trasy, aby przy Rue Lebeau 67 odwiedzić otwarty w 1987 roku sklep słynnego włoskiego projektanta mody Elvisa Pompilio. Jest to królestwo ręcznie wykonanych kapeluszy, które wzbudziły zachwyt i zyskały sławę na całym świecie. Wyroby Pompilio zdobią koronowane głowy Belgii, Szwecji Holandii i innych. Noszą je takie gwiazdy jak Madonna, Joan Collins, Sharon Stone, czy Mickey Rourke. W tym wyjątkowym sklepie każdy może znaleźć coś dla siebie i poczuć się wyjątkowo.

 

www.elvispompilio.com

 

 

H. (2,5 km) Eglise Notre-Dame du Sablon 

                        Kerk Notre Dame Du Sablon

                                      (Kościół Matki Boskiej w Sablon) 

  

Na Place du Petit Sablon (nazwa placów wywodzi się z czasów, gdy w tym miejscu czerpano piasek) stoi Notre Dame du Sablon, zwany także Kościołem Sablon, który jest jednym z najpiękniejszych zabytków gotyckich Belgii. W 1304 roku dzięki zezwoleniu Matki Przełożonej, na ziemi należącej do Szpitala św Jana, wzniesiona została kaplica cechu kuszników. Wkrótce potem w 1348 roku przywieziono łodzią z Antwerpii mający moc uzdrawiania posąg Marii Panny. Miejsce to stało się wtedy celem licznych pielgrzymek. Posąg Marii już nie istnieje, jednak nadal rocznicę jego przywiezienia świętuje się corocznie w lipcu, organizując procesję zwaną Ommegang. Wybudowanie kościoła miało na celu przyjęcie większej rzeszy wiernych. Budowę finansowały również inne cechy związane z wojskiem min łuczników i szermierzy. Budynek posiada pięć naw. Chór został ukończony w 1435 roku. Północny transept zakończono około 1450 roku. Praca została przerwana w okresie niestabilności politycznej, który nastąpił po śmierci Karola Śmiałego w 1477 roku . W końcu wieku wzniesiono sacrarium, mały budynek za chórem. W 1581 roku władze miasta usunęły urzędujących tu Kalwinistów, którzy opuszczając go zniszczyli cudowną figurę. W 1676 roku dobudowano kaplicę Sainte-Ursule i w 1690 roku kaplicę św Marcou.

Za czasów Republiki Francuskiej kościół został zamknięty. Powrócił do kultu w 1803 roku. Po całkowitym zakończeniu budowy w 1872 roku kościół był w tak opłakanym stanie, że przystąpiono natychmiast do prac konserwatorskich, które trwały przez dziesięciolecia. Prace zakończono w 1907 roku z przywróceniem portalu południowego. Cała bryła budynku zachowana została w jednolitym stylu z eleganckimi proporcjami i wysublimowanymi detalami architektonicznymi i dekoracyjnymi i pozostała nienaruszona przez wieki, bez szczególnych późniejszych uzupełnień i zmian.

 

 

Godziny otwarcia:
Poniedziałek - Piątek 09:00-18:00
Sobota - Niedziela 10:00-18:00

 

 

Wstęp bezpłatny

 

 

http://paroisses.catho-bruxelles.be/bruxelles/sablon/

 

 

Plac, na którym stoi obecnie kościół, obecnie jest centrum jednej z najbogatszych dzielnic miasta. Większość sklepów w tej okolicy sprzedaje antyki i dzieła sztuki. W weekendy organizowany jest targ staroci. Tu swe siedziby mają najdroższe sklepy z czekoladkami. Pod nr 39 Pierre Marcolini, posiadacz tytułu mistrza świata wyrobów czekoladowych. Pudełeczko pralinek 250 g za 13 euro. Na samym dole placu pod nr 40 ma swój sklep Godiva. Tutaj kupuje się czekoladowe batony w czterech smakach i z różnym nadzieniem.

Od placu odchodzi malownicza uliczka St. Jacques z galeryjkami sztuki i antykami Pod nr 6 w firmowym sklepie Wittamera (jednej z najsłynniejszych belgijskich firm) za 1 kg czekoladek trzeba zapłacić ok. 50 euro.


 

 

I. (2,9 km) Place Royale

                       Koningsplein

                            (Plac Królewski)

 

Plac ten zbudowano na miejscu dawnego Rynku Głównego, w sąsiedztwie dawnego pałacu Coudenberg, który spłonął w nocy 3 lutego 1731 roku. Budowa nowych budynków wokół placu trwała siedem lat od 1773 roku. Projektantem był francuski architekt Barnabé Guimard. Plac jest niemal dokładną repliką Place Royale w Reims. W centrum placu stoi statua Gotfryda z Bouillon, przywódcy pierwszej krucjaty w 1096 roku. Posąg ten został wyrzeźbiony przez Eugene Simonis w 1848 roku, aby zastąpić pomnik księcia Karola Aleksandra z Lotaryngii, który został przetopiony podczas Rewolucji Francuskiej.


- Eglise Saint Jacques-sur-Coudenberg
  Kerk Sint-Jacob-Op-Coudenberg
           (Kościół św Jakuba na Coudenberg)

Budowla jest jednym z najwspanialszych przykładów architektury neoklasycystycznej z XVIII wieku w Belgii. Ten główny budynek na rynku pełni funkcję królewskiej katedry, jak również rolę diecezji belgijskich Sił Zbrojnych.
Budowę kościoła rozpoczęto 12 lutego 1776 roku i konsekrowano po 11-u latach w poniedziałek 29 października 1787 roku. W czasie Rewolucji Francuskiej, klasztor i kościół zostały zamknięte. Budynek powrócił do swojej funkcji w 1802 roku. W 1849 roku flamandzki architekt Franciszek Tieleman Suys zaprojektował ośmioboczną drewnianą dzwonnicę, do której trafiły 4 dzwony. W 1852 roku we frontonie wykonano ozdobne freski. Bliskość pałacu królewskiego dodaje kościołowi specjalnego statusu. Królewska rodzina ma swoje siedzenia w chórze, a specjalne przejście pozwala na bezpośredni dostęp do ogrodów pałacu królewskiego.

21 lipca 1831 roku, na schodach prowadzących na ganek kościoła, Leopold I wypowiedział (jako pierwszy monarcha belgijski) przysięgę na wierność konstytucji. Tutaj również odbył się pogrzeb rodziców króla Alberta I (1905 r. i 1912 r.), chrzty synów króla Leopolda III (1901 r., 1903 r., 1906 r.) oraz pogrzeb księcia Karola i króla Leopolda III (1983 r.).

 

 

Godziny otwarcia:
Poniedziałek - Wtorek 12:00-14:00
Środa - Piatek 12:00-17:45
Sobota 13:00-18:00
Niedziela 08:30-18:45

 

 

Wstęp bezpłatny

 

 

- Musées Royaux des Beaux-Arts

  Koninklijke Musea voor Schone Kunsten

             (Królewskie Muzea Sztuk Pięknych)

 

Dzieje brukselskiego muzeum sięgają schyłku XVIII wieku. W 1794 roku po wybuchu rewolucji francuskiej, która dosięgła także terenów Belgii, wchodzące w skład majątków belgijskiej arystokracji dzieła sztuki skonfiskowano i wywieziono do Paryża. Cztery lata później Guillaume Bosschaert odzyskał większość utraconych dzieł. W 1801 roku pierwszy konsul Napoleona utworzył podległe Cesarstwu Francuskiemu Muzeum Brukseli, będące pierwociną obecnych zbiorów. Dwa lata później sporządzono pierwszy katalog dzieł i otworzono zbiory dla publiczności. W 1811 roku zbiory muzealne zostały przekazane nowemu właścicielowi, władzom miasta Brukseli.

Obecnie Królewskie Muzea Sztuk Pięknych składają się z czterech działów: Musée Oldmasters czyli Muzeum Sztuki Dawnej i Musée Modern Museum czyli Muzeum Sztuki Nowoczesnej oraz Musée Fin-de-Siecle czyli Muzeum Sztuk Wieku i Musée Magritte.

 


- Musée d'Art Ancien (Muzeum Sztuki Dawnej)

Zawiera około 1200 rzeźb oraz dzieł malarstwa XIV-XIX stulecia. Znajduje się tu przede wszystkim olbrzymi zasób sztuki Niderlandów. Styl gotycki reprezentują przede wszystkim dzieła malarstwa niderlandzkiego z XV i początku XVI wieku. Wśród najstarszych prac wyróżniają się m. in. zwiastowanie łączone Roberta Campina, tzw. „Tryptyk Sforzów”, „Opłakiwanie Chrystusa” i dwa portrety Rogiera van der Weyden, dzieła Alberta i Dirka Boutsa, Petrusa Christusa, Gerarda David, Hugona van der Goes, ponadto prace Hansa Memlinga w tym „Męczeństwo Świętego Sebastiana”. Muzeum gromadzi cenny zbiór obrazów Quentina Massysa, dzieła Hieronima Boscha, „Ukrzyżowanie” oraz wierna replika „Kuszenia Świętego Antoniego” (oryginalny obraz Boscha znajduje się w Lizbonie). Wysoką wartość artystyczną ma duży zbiór dzieł Pietera Bruegla Starszego i jego potomków, reprezentujący humanistyczną myśl północnego renesansu. W muzeum oglądać można m. in. „Pokłon Trzech Króli”, „Spis ludności w Betlejem”, „Pejzaż z upadkiem Ikara” i „Upadek zbuntowanych aniołów”.
Znaczną część kolekcji tworzą dzieła czołowych przedstawicieli barokowego malarstwa flamandzkiego, przede wszystkim Petera Paula Rubensa („Madonna z Dzieciątkiem”, „Niesienie krzyża”, „Męczeństwo Świętego Liwiusza”, „Męczeństwo Św. Urszuli”, „Portret Petrusa Pecquiusa”, „Cud Świętego Benedykta”, „Upadek Ikara”, „Upadek tytanów” i „Koronacja Marii”), oraz Jakoba Jordaensa i Antona van Dycka, Rembrandta i wielu innych.


- Musée d'Art Moderne (Muzeum Sztuki Nowoczesnej)

Zajmuje osiem podziemnych kondygnacji, gromadząc dzieła sztuki od XIX wieku do współczesności. Zgodnie z narodową ideą lansowaną przez władze muzeum, przodującą rolę wiodą dzieła artystów belgijskich. Wydarzenia z 1830 roku i odzyskanie przez Belgię niepodległość wyraża monumentalny obraz Gustava Wappersa "Epizod z belgijskiej rewolucji". Belgijski akademizm reprezentuje m. in. dzieła Alfreda Stevensa, zaś realizm pejzaże Hippolytea Boulengera. Wśród dzieł impresjonistycznych i neoimpresjonistycznych, znajdują się m. in. „Salome”, „Śnieg wieczorem”, „Deszczowy poranek w Elsene”, „Ulica śpiewaków” pędzla Guillaume Vogelsa, „Promenada” Théo van Rysselberghe, ponadto „Zbiory lnu” i „Astry” Emila Clausa. Dalej niekończąca się lista stylów i ich głównych przedstawicieli.

 

 

Katalog zbiorów muzeum www.opac-fabritius.be/fr/F_database.htm

 

 

Godziny otwarcia:
Wtorek - Niedziela 10:00-17:00

 

Ceny biletów do każdego z muzeów:

 

Bilet normalny +26 - 8,00 EUR
Seniorzy +65 - 6,00 EUR
Osoby 6-25 lat - 2,00 EUR
dzieci do lat 5 wstep bezpłatny

 

Bilet Combi do wszystkich muzeów:

 

Bilet normalny +26 - 13,00 EUR
Seniorzy +65 - 9,00 EUR
Osoby 6-25 lat - 3,00 EUR
dzieci do lat 5 wstep bezpłatny

 

Wstęp bezpłatny do wszystkich muzeów w każdą pierwszą środę miesiąca po 13-ej.

 

 

www.fine-arts-museum.be

 

 

 - Musée des Instruments de Musique 

   Muziekinstrumentenmuseum

                          (Muzeum Instrumentów Muzycznych)

 

Warto wejść w boczną uliczkę rue Montagne de la Cour odchodzącą od placu aby obejrzeć piękną secesyjną kamienicę z 1899 roku, dawny dom towarowy Old England, w którym dziś mieści się muzeum. Posiada ono kolekcję obejmują ponad 8000 instrumentów, z czego ponad 1200 jest wystawione. Co roku gości ponad 125 tys. odwiedzających, pochwalić się może największą kolekcję instrumentów niewyspecjalizowanych na świecie. Są to stare i najdziwniejsze instrumenty, stosowane muzyce. Tutaj wiele może Cię zaskoczyć, gdyż nie wszystkie z nich przypominają instrumenty muzyczne, a jednak kiedyś używano ich do celów artystycznych. Właśnie dlatego warto zobaczyć na czym grali nasi przodkowie, z czego robili swoje instrumenty. Osobna ekspozycja poświęcona jest urodzonemu w Belgii  Adolfowi Saxowi - konstruktorowi saksofonu. Muzealna biblioteka posiada ponad 30.000 książek i prenumeruje 150 czasopism.

Na ostatnim piętrze muzeum mieści się restauracja, z okien której rozciąga się przepiękny widok na Brukselę. Warto wstąpić tu na obiad lub aby się czegoś napić – restauracja otwarta jest dla każdego, a więc nie tylko dla zwiedzających muzeum.

 

 

Godziny otwarcia:
Wtorek - Piątek 09:30-17:00
Sobota - Niedziela 10:00-17:00

 

Bilet normalny +26 - 8,00 EUR
Seniorzy +65 - 6,00 EUR
Osoby 4-25 lat - 2,00 EUR
dzieci do lat 3 wstep bezpłatny

 

 

http://www.mim.be/en

 

 

J. (3,2 km) Palais Royal

                       Koninklijk Paleis

                                (Pałac Królewski)

  

Pałac Królewski w Brukseli to oficjalna siedziba Króla Belgii, jednakże na co dzień rodzina królewska zamieszkuje Zamek Laeken na obrzeżach Brukseli, pozostawiając Pałac Królewski jako miejsce reprezentacyjne służące wykonywaniu królewskich obowiązków, jako głowy państwa. Komnaty królewskie wykorzystywane są dla zagranicznych głów państw podczas oficjalnych wizyt. Książę William VI Orange, po upadku Napoleona, został głoszony królem Niderlandów. Po tym, jak jego pałac został spalony w 1820 roku, postanowił w tym samym miejscu wybudować swoją nową siedzibę. Około 1829 roku król mógł wreszcie zamieszkać w swoim pałacu, ale na krótko, bo w 1830 roku wybuchła rewolucja belgijska i król musiał odejść.
W 1831 roku Leopold I (pierwszy król Belgów) objął rządy i jednocześnie przystąpił do rozbudowy pałacu. Jego następca Leopold II oceniając zastany budynek jako zbyt skromny dla króla, zadecydował o jego upiększeniu i rozbudowie. To dzięki niemu budowla nabrała takich okazałych rozmiarów. Rozbudowa trwała do jego śmierci w 1909 roku. Podczas jego panowania powierzchnia pałacu powiększyła się dwukrotnie. Fasada, którą obecnie można zobaczyć została zbudowana 1906 roku na jego polecenie.

W słynnej sali lustrzanej - sufit i centralny żyrandol , którego budowa została przerwana przez śmierć Leopolda II, zostały pokryte skrzydłami 1,4 miliona tajlandzkich chrząszczy Jewel. Jan Fabre i jego zespół 29 artystów spędzili 3 miesiące pracując nad tym projektem.

Od 1965 roku, został udostępniony do publicznego zwiedzania.

 

 

Godziny otwarcia:
po 21 lipca do początku września
Wtorek - Niedziela 10:30-16:30

 

Wstęp bezpłatny

 

 

www.monarchie.be/palace-and-heritage/palace-brussels

 

 

K. (4,3 km) Parlement Europen

                        Europees Parlement

                                 (Parlament Europejski)

 

Kompleks składa się z kilku budynków, z najstarszym zwanym Paul-Henri Spaak, w którym mieści się Izba Obrad i urząd prezydenta, oraz największy budynek - Altiero Spinelli (372.000 m2 powierzchni). Obejmuje on pięć wieżowców, każdy po 17 pięter, mieszczą się tam biura posłów i grup politycznych. Znajdują się w nim również sklepy, kawiarnia i bar. Projektowanie rozpoczęto w 1987 roku, zaś prace budowlane na sali obrad i skrzydła północnego rozpoczęły się w 1989 roku. Ostatni etap rozbudowy w kierunku Placu Luksemburskiego wzdłuż Rue de Trierstraat, został ukończony w 2008 roku. Zakłada się, że zapewni to wystarczająco dużo miejsca dla Parlamentu na następne dziesięć, piętnaście lat.
W 1979 roku odbyły się pierwsze bezpośrednie wybory, a każde kolejne mają miejsce co pięć lat. Parlament składa się obecnie z 754 członków, którzy reprezentują drugi największy demokratyczny elektorat na świecie (po Parlamencie Indii ) (375 milionów uprawnionych do głosowania, w roku 2009). Zgodnie z nowym statutem posła do Parlamentu Europejskiego z 28 września 2005 roku europosłowie będą otrzymywać jednolite wynagrodzenie w wysokości 38,5% wynagrodzenia sędziego Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, czyli 7.665 euro brutto miesięcznie. Oprócz tego każdy deputowany otrzymuje dietę w wysokości 298 euro/dzień za każdy dzień posiedzenia Parlamentu lub komisji PE
czy frakcji partyjnej, łącznie ok. 16 dni miesięcznie (ok 4.768 euro/miesiąc). Łącznie pensja plus dieta pobytowa wynosi ok. 11'283 € miesięcznie netto. Dodatkowo na działalność biur krajowych europoseł otrzymuje 4202 €/miesiąc. Fundusz na wynagrodzenie asystentów wynoszący 17'540 €/miesiąc w 2010 roku został zwiększony o dodatkowe 1500 euro. Poseł otrzymuje również środki na pokrycie kosztów podróży z kraju pochodzenia do siedzib PE.

Ciekawostką jest, że parlament nie używa jednego języka obrad. Obrady odbywają się we wszystkich językach Unii, tzn. każdy poseł może mówić w dowolnym języku urzędowym UE, a jego wystąpienie jest tłumaczone na bieżąco na wszystkie pozostałe języki.

Każdego dnia do pracy przychodzi tu 5000 osób i 15000 chętnych do tego, aby przyjrzeć się ich pracy.

 

Wszystko o zwiedzaniu parlamentu www.europarl.europa.eu/visiting/pl/homepage.html

 

 

Godziny zwiedzania:
Poniedziałek - Piątek 10:00-15:00
Zwiedzanie i korzystanie z przewodnika multimedialnego jest bezpłatne.
Zwiedzanie jest niemożliwe w czasie obrad plenarnych (2 dni w miesiącu)

 

 

L. (5,1 km) Place Jourdan 

                       Jourdanplein

                             (Plac Jourdan)

 

To tu znajduje się jeden z najsłynniejszych w Brukseli barów frytkowych - Maison Antoine, który podtrzymuje narodowe i rodzinne tradycje od 1948 roku. Na Place Jourdan dostaniemy najlepsze frytki na świecie.

 

www.maisonantoine.be

 

 

M. (6,0 km) Parc du Cinquantenaire

                                   (Park Pięćdziesiątej Rocznicy)

                         Jubelpark   (Park jubileuszowy)

  

Park jubileuszowy zajmujący 30 hektarów, powstał z okazji 50-lecia istnienia państwa belgijskiego. Zlecenie budowy kompleksu wystosował belgijski rząd, a patronat nad całą inwestycją objął król Leopold II. Całość miała być gotowa na Wystawę Narodową w 1880 roku Budowle powstały z użyciem żelaza, stali i szkła, co miało ukazywać zaawansowanie ekonomiczne Belgii. Założenie parkowe wypełnione było malowniczymi ogrodami, jeziorkami, a nawet wodospadami. Do 1930 roku odbywały się tu wystawy, targi, festiwale, później zadecydowano o oddaniu parku dla rekreacji. Obecnie w różnych budynkach na terenie Cinquantenaire znajdują się trzy muzea: Les Amis Du Musée De L'Air Et De L'Espace (Muzeum lotnictwa), Musée Cinqanentaire oraz AutoWorld (Muzeum motoryzacji). Ponad 250 pojazdów różnego pochodzenia opowiadają historię motoryzacji i ilustrują spektakularny rozwój pojazdów od ponad wieku. Na terenie parku znajduje się również okazały meczet.
W ciągu lata parkowy bulwar służy jako miejsce parad i pochodów. Tutaj także co roku ma swój punkt startowy doroczny 20-kilometrowy bieg, w którym uczestniczy 30 tys. osób. Łuk triumfalny, zbudowano w 1905 roku. Składa się on z trzech równych łuków zwieńczonych brązowym posągiem Brabant rydwanem ciągniętym przez cztery konie. U podnóża, po obu stronach łuku znajduje się osiem obrazów, które przedstawiają inne prowincje Belgii.

Imponujące wrażenie robi odkryty na odcinku 200 m., a przebiegający centralnie pod parkiem tunel drogowy, który stanowi jedną z głównych arterii miasta. Wrażenie potęguje widok z góry.

 

 

Godziny otwarcia Muzeum lotnictwa:
Wtorek - Niedziela 09:00-16:30

 

Wstep bezpłatny

 

www.airmuseum.be

 

 

Godziny otwarcia Musée Cinqanentaire:

 

Wtorek - piątek: 9:30 - 17:00
Sobota i niedziela: 10:00 - 17:00

 

Bilet normalny - 5,00 EUR
Seniorzy +65 - 4,00 EUR
Osoby 6-25 lat - 1,50 EUR
dzieci do lat 5 wstep bezpłatny

 

www.kmkg-mrah.be

 

 

Godziny otwarcia Muzeum motoryzacji

 

Godziny otwarcia:
Kwiecień - Wrzesien 10:00-18:00
Pażdziernik - Marzec 10:00-17:00

 

Bilet normalny - 8,00 EUR
Studenci, Seniorzy +65 - 7,00 EUR
Dzieci 6-12 lat - 5,00 EUR
dzieci do lat 5 wstep bezpłatny

 

 

www.autoworld.be
wirtualny tour - www.autoworld.be/#!prettyPhoto[flash]/0/

 

 

N. (6,6 km) Rond-pond Robert Schuman

                                    (Rondo Schumana)

 

Otoczenie ronda Schumana to ważne miejsce nie tylko dla Brukseli czy Belgii ale dla całej Europy. Jest to serce dzielnicy parlamentarnej. Pracuje tutaj ok 35000 Euro-urzędników, 2500 dyplomatów i 1700 dziennikarzy z całego świata. Stoi tu m. in. słynny Berlaymon w którym siedzibę ma Komisja Europejska, która jest organem wykonawczym Unii Europejskiej.

Już w 1965 roku komisja miała 3.200 pracowników lecz budynki jej znajdowały się w 8 różnych miejscach w mieście. Zwiększająca się liczba przybywających do Brukseli urzędników wymusiła budowę nowej siedziby. Budowę rozpoczęto w 1963 roku i trwała 6 lat. Właścicielem budynku jest państwo belgijskie a państwa członkowskie Komisji dzierżawią budynek od 1 maja 1967 roku.

Kompleks został zaprojektowany dla 3000 urzędników i 1600 samochodów na czteropoziomowym parkingu podziemnym, znajdującym się pod całym kompleksem i sięgającym do 20 metrów głębokości z bezpośrednim połączeniem drogowym i linią metra. Budynek posiada obecnie 240.500 m2 powierzchni na 18 poziomach, połączonych 42 windami i 12 ruchomymi schodami. Znajduje się tu: restauracja na 900 miejsc, studio TV, sale konferencyjne, pomieszczenia magazynowe, sauna.

Elewacja wykonana jest z mobilnych ekranów szklanych, które mają możliwość przystosowania się do warunków pogodowych. Otwarcie okna automatycznie wyłącza klimatyzację aby zapobiec marnowaniu energii. Wiele innych unowocześnień pojawiło się po trwającym wieloletnim remoncie, który miał na celu m. in. usunięcie azbestu wykorzystanego do budowy.

 

 

Możliwe jest zwiedzanie budynku, ale wymagane są grupy minimum 15 osób. Zwiedzanie bezpłatne, ale trzeba zarezerwować miejsce z 2 miesięcznym wyprzedzeniem. Obsługa wizyt Rue Van Maerlant 2 i 18 B 1040 - Bruksela.

 

http://ec.europa.eu/

 

Innym ważnym budynkiem w tym miejscu jest Justus Lipsius, znajdujący się po przeciwnej stronie ulicy. Był on siedzibą Rady Unii Europejskiej od 1995 roku. W grudniu 2000 roku Rada zdecydowała, że jej posiedzenia będą się odtąd odbywać w Brukseli. Decyzja ta oraz rozszerzenie Unii Europejskiej i dalsze zmiany instytucjonalne sprawiły, że należało odpowiednio do tego dostosować obiekty zarówno dla Rady Unii Europejskiej jak i Rady Europejskiej (których nie należy mylić ze sobą, ani też z Radą Europy). Rząd Belgii zaproponował, by na działalność tej ostatniej przeznaczyć (po remoncie) znajdujący się tuż obok kompleks Residence Palace, zbudowany w latach 1922–1927, według projektu szwajcarskiego architekta Michela Polaka, który mieścił luksusowe mieszkania i placówki usługowe. Budynki zostały następnie przekształcone na potrzeby administracji i poddane wielokrotnym przeróbkom, m. in. utworzono w nich międzynarodowe centrum prasowe. Najpiękniejsze elementy tego zespołu nieruchomości w stylu art déco są częścią dziedzictwa narodowego.

 

www.consilium.europa.eu/homepage?lang=pl

 

 

O. (8.3 km) Palais de la Nation 

                        Parlement Federal

                                (Pałac Narodu)

  

Palais de la Nation jest siedzibą parlamentu Belgii. Od Pałacu Królewskiego oddziela go Parc de Bruxelles. Stojące naprzeciw siebie pałace mają symbolizować to, że w Belgii obowiązuje monarchia konstytucyjna. Pałac zbudowany został w 1778 roku w neoklasycystycznym stylu, za panowania austriackiej królowej Marii - Theresy z okazji objęcia przez nią tronu. Był to projekt francuskiego architekta Barnabé Guimard. Znajdowała się tu siedziba Suwerennej Rady Brabancji, gubernatora austriackiego Niderlandów, kanclerza i komisji rewizyjnej.
W 1831 roku, po odzyskaniu przez Belgię niepodległości budynek przemianowano na Pałac Narodu. W tym czasie dobudowana została półokrągła aula - zielona dla Izby Reprezentantów. Zasiada w niej 150 członków wyłanianych w wyborach bezpośrednich. W latach 1847-1849, budowana była druga aula - czerwona pod obrady Senatu, którą rozbudowano w 1903 roku Zasiada w niej 71 senatorów. Dodatkowo prawo do zasiadania w Senacie mają z urzędu dorosłe dzieci monarchy. Ciekawostką może być to, że w Belgii udział w wyborach jest obowiązkowy. Nieusprawiedliwiona absencja podlega karze grzywny lub skreślenia z rejestru wyborców.

 

 

Każdego roku 21 lipca w dniu narodowego święta upamiętniającego zaprzysiężenie pierwszego belgijskiego króla Leopolda I budynek udostępniony jest do zwiedzania. Po tym czasie jest to możliwe tylko po wcześniejszym telefonicznym umówieniu się i tylko wtedy gdy nie ma sesji parlamentu.

 

www.fed-parl.be

 

 

P. (8,8 km) Cathédrale Saints-Michel-et-Gudule

                     Sint-Michiels-en Sint-Goedelekathedraal

                               (Katedra św. Michała  i św. Guduli)

  

Pierwszy kościół na wzgórzu Treurenberg powstał w połowie XI wieku z inicjatywy księcia Brabancji Lamberta II, który w 1047 roku umieścił tu relikwie św. Gudula (przeniesione z kościoła św. Gorik z centrum miasta). Gudule żył w siódmym wieku, poświęcając swoje życie ubogim i chorym. Był on czczony przez Brukselczyków. Przebudowę kościoła w duchu gotyku brabanckiego zainicjował książę Henryk I, zaś ostateczny kształt projektowi nadał jego syn Henryk II w 1226 roku. Przedsięwzięcie to zakończono w XVI wieku.
Wnętrze pozbawione jest większości dawnego wystroju na skutek splądrowania świątyni podczas zamieszek w latach 1579-1580 i podczas rewolucji w 1783 roku. Status katedry otrzymał dopiero w 1961 roku.
Kiedyś Victor Hugo określił ją jako "najczystszy przykład kwitnącego gotyku". Do dziś zachowały się bardzo cenne witraże Jana Haecka z 1537 roku takie jak ten przedstawiający cesarza Karola V z żoną podczas adoracji Najświętszego Sakramentu oraz ich patronów, Karola Wielkiego i Elżbietę Węgierską. W transepcie południowym znajduje się zaś witraż J. Haecka z 1538 roku przedstawiający Ludwika II Węgierskiego z żoną klęczących przed Trójcą Świętą, a także św. Ludwika i Matkę Boską z Dzieciątkiem. Bardzo cenna jest barokowa ambona z 1699 roku autorstwa H.F.Verbruggena, przedstawiająca m. in. wygnanie Adama i Ewy z raju. Są tu również posągi apostołów na kolumnach, autorstwa najznakomitszych rzeźbiarzy barokowych z XVII wieku. Chór został wybudowany w 1226 roku i rozbudowany w roku 1276. Fasada zachodnia, zbudowana została pomiędzy 1450 i 1490 rokiem, idąc za przykładem francuskich fasad gotyckich.

Długość budowli to 114 metrów, szerokość zewnętrzna prezbiterium 57 metrów, wysokość sklepienia 26,5 metra, wysokość wież 69 metry. W południowej wieży mieści się carillon z 49 dzwonami, które zostały odlane przez Royal Eijsbouts bell foundry. Największy – Salvator, pochodzący z 1481 roku i waży 7 ton. Organy będące dziełem niemieckiego konstruktora Gerharda Grenzing składają się z 4300 rur. Obudowa była zaś zaprojektowana przez angielskiego architekta Simona Platta. 6 sierpnia 1993 roku, miały tu miejsce uroczystości pogrzebowe króla Baudouina, na którym obecne były koronowane głowy z całego świata. To właśnie jego pomnik znajduje się przed katedrą. W katedrze odbywały się ważne uroczystości królewskie. Ostatnia z nich miała miejsce 4 grudnia 1999 roku, kiedy to odbył sie ślub następcy tronu - Filipa, księcia Brabancji z hrabianką Matyldą d'Udekem d'Acoz (Polka z pochodzenia, spowinowacona z prezydentem Bronisławem Komorowskim).

 

Podczas ostatniego remontu, odkryte zostały resztki starego romańskiego kościoła. Romańska krypta zbudowana w 1050 roku została zabezpieczona i jestudostępniona dla zwiedzających.

 

 

Godziny otwarcia katedry:
Poniedziałek - piątek 07:00-18:00
Sobota 08:00-15:30
Niedziela 08:00-14:00

 

Wstep wolny

 

Godziny otwarcia romańskich ruin:
Codziennie 08:00-18:00

 

Wstep 1,00 EUR

 

Godziny otwarcia skarbca:
Poniedziałek - Piątek 10:00-12:30 i 14:00-17:00
Sobota 10:00-15;00
Niedziela 14:00-17:00

 

Bilet normalny 1,00 EUR
dzieci wstep wolny

 

www.cathedralestmichel.be

 

 

Q. (9.1 km) Galerie Royales Saint Hubert

                        Koninginnegalerij Sint-Humbertus

                                  (Galerie Królewskie Św. Huberta)

 

To jeden z najpiękniejszych zakątków Brukseli, chętnie odwiedzane przez turystów. Zbudowane w stylu belle époque, było pierwszym centrum handlowym na świecie.
Galeria składa się z dwóch głównych części, z których każda ma ponad 100 metrów długości(odpowiednio zwane Galerie du Roi czyli Galeria Króla i Galerie de la Reine, czyli Galeria Królowej, oraz mniejsza Galerie des Princes, Galeria książąt). Dwa główne budynki oddzielone są kolumnadą w miejscu gdzie Rue des Bouchers przecina kompleks galerii.
Budowa rozpoczęła się w dniu 6 maja 1846 roku. Trwała przez 18 miesięcy, a 213 m. długości kompleks został otwarty w dniu 20 czerwca 1847 roku przez króla Leopolda i jego dwóch synów. W 1965 roku przemianowane zostały na Passage Saint-Hubert.
To właśnie tutaj działa restauracja, a wraz z nią kawiarnia o nazwie Café du Vaudeville. Bywali w niej Karol Marks, Fryderyk Engels, Wiktor Hugo i Auguste Rodin. Po jakimś czasie kawiarnię zamknięto. Później otwarto tu teatr, a następnie nocny klub, po czym ponownie miejsce to zajęła restauracja pod szyldem Café du Vaudeville.
1 marca 1896 roku na aparacie skonstruowanym przez braci Lumiere odbył się tutaj pierwszy w Belgii pokaz filmowy.
Dziś mieści tu ponad 50 butików, sklepy, galerie, kafejki i restauracje.

 

www.galeries-saint-hubert.com/index_en.html

 

 

R. (9.4 km) Jeanneke Pis  (Siusiająca dziewczynka)

 

Żeńskim odpowiednikiem siusiającego chłopca jest Jeanneke Pis(Siusiająca dziewczynka). To posąg-fontanna, wykonany przez Denisa-Adriena Debouvrie i umieszczony w końcu tej małej uliczki w 1987 roku. Figurka ta, jest potocznie nazywana siostrą słynnego Manneken pis. Stworzenie jego żeńskiej wersji, miało na celu przyciągnięcie turystów do ulic znajdujących się z drugiej strony Grand Place. Niewątpliwie to się udało. Wszędzie widać turystów wypatrujących tego miejsca.

 

 

 

 grudzień 2012 r  (data umieszczenia artykułu na stronie)  

 maj 2013 r  (data ostatniej aktualizacji)



                                   

 

 

 

 

Polish Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish

«
»
NBP
2018-01-22
USD
3.4036
0.12%
EUR
4.1696
-0.13%
CHF
3.5472
-0.29%
GBP
4.7304
0.01%
NBP
2018-01-19
USD
3.3994
-0.33%
EUR
4.1750
0.21%
CHF
3.5576
0.30%
GBP
4.7301
0.18%
NBP
2018-01-18
USD
3.4108
0.00%
EUR
4.1663
-0.18%
CHF
3.5471
0.21%
GBP
4.7216
0.35%
NBP
2018-01-17
USD
3.4109
-0.24%
EUR
4.1739
-0.21%
CHF
3.5398
-0.08%
GBP
4.7051
-0.02%
NBP
2018-01-16
USD
3.4190
0.53%
EUR
4.1825
0.31%
CHF
3.5428
0.27%
GBP
4.7060
0.34%



Stolice-Europy