Monako - Palais Princier (Pałac Książąt)

Pałac stoi w miejscu dawniej twierdzy. W 1191 roku cesarz niemiecki Henryk VI podarował port i półwysep Genueńczykom. Warunkiem było zbudowanie przez nich fortyfikacji obronnych. Budowa rozpoczęła się w czerwcu 1215 roku, kiedy to do portu dotarła pierwsza dostawa z materiałami budowlanymi. Zbudowano warownię i cztery wieże, połączone murem. W drugim etapie podwyższono mur, i wybudowano drugi budynek twierdzy. Do dziś nie zachował się żaden ślad po tych inwestycjach.

W czasie panowania Honore I w latach 1522 -1581 budynki twierdzy zostały przebudowane na pałac z zachowaniem funkcji obronnych. Wygląd jego przetrwał do naszych czasów. Honore II był wielkim miłośnikiem sztuki i kolekcjonerem. Jego zbiór liczył ponad 700 obrazów z dziełami min. Rafaela, Dürera, Tycjana, Michała Anioła i Rubensa. Za panowania księcia Luisa I w roku 1690 wybudowano Wielką Bramę.
W czasie Rewolucji Francuskiej w roku 1793 pałac został splądrowany. Pełnił on wtedy funkcję szpitala dla żołnierzy armii włoskiej. Zniknęła wówczas spora część zgromadzonej przez wieki kolekcji dzieł sztuki.
Kolejna przebudowa miała miejsce w XIX wieku za panowania kolejno Honore IV i Honore V. Była ona związana z odbudową zniszczonych części pałacu i uzupełnieniem rozkradzionego umeblowania i kolekcji dzieł sztuki.
W ślady poprzedników podążył książę Charles III (1818-1889), który zrekonstruował Wieżę Świętej Marii i jej otoczenie w stylu florenckim. Z jego polecenia w Kaplicy Jana Chrzciciela pochodzącej z 1656 roku zamontowano nowy ołtarz.
Kolejny z panujących książę Albert I przyczynił się do powstania Wieży Zegarowej. Natomiast książę Rainier III w trakcie sprawowania rządów prowadząc prace kosmetyczne udekorował Cour d'Honour (Dziedziniec Honorowy) 3 milionami białych i kolorowych kamieni. Dzisiaj w tym miejscu odbywają się koncerty z udziałem m.in. Orkiestry Filharmonicznej z Monte-Carlo. Odbudował on również Skrzydło Południowe, gdzie mieszczą się apartamenty rodu, Archiwa Pałacu Książęcego oraz Muzeum Pamiątek po Napoleonie.

Pałac składa się z 19 głównych komnat. Do zwiedzania udostępniono 15 z nich m.in.: Salę Oficerów w której zgromadzono dzieła malarza monakijskiego J. Bressana, Salę Czerwoną, Kaplicę Pałacową, zbudowaną z białych kamieni wieżę Sainte-Marie, niebieski pokój Louisa XV, pokój Mazarin pokryty wielobarwną drewnianą boazerią, Komnatę York - gdzie 14 września 1767 roku zmarł brat Jerzego III króla Anglii, Salę Ludwika XIV, Salę Tronową gdzie 18 kwietnia 1956 roku odbył się ślub cywilny księcia Rainiera III z księżną Grace. Na baldachimie nad tronem widnieje dewiza rodu Grimaldich: "Deo Juvante", czyli "Z Bożą Pomocą". Salę zdobi imponujący renesansowy kominek.

Gdy Książę Grimaldi znajduje się poza Monako z masztów zdejmowane są flagi. Gdy zbliża się do Księstwa, wciągana jest jedna flaga państwowa, natomiast gdy znajduje się w Pałacu powiewają nad nim 2 flagi.

Pałacu strzeże i pełni funkcje reprezentacyjne La Companie des Carabiniers (Straż Pałacowa). Codziennie o 11.55 przed pałacem rozpoczyna się uroczysta zmiana warty.

19 listopada, w dzień święta narodowego Księstwa Monako na placu przed pałacem odbywa się wspólna parada wojska i policji. Uroczystość ta nazywa się La Fete du Prince. Tego dnia książę przyznaje ordery i odznaczenia.